அருட்பெருஞ்ஜோதியின் உண்மை நம் அனுபவத்தின் பொருட்டு ஒவ்வொரு பக்குவ ஆன்மாவிலிருந்து வெளிப்படவுள்ளது. உண்மையில் ஒன்றான கடவுளே தனித்தனி ஓர் ஒரு ஆன்ம சிற்றுருவம் கொண்டு பலவாய்த் தோற்றுகின்றார். இப்படித்தான் பேரம்பலத்தும். சிற்றம்பலத்தும். ஏகமாய் அநேகமாய் விளங்கல், நம் அனுபவத்திற்கேயாம். சிற்சபையில் கடவுட் காட்சியைக் கண்டு மகிழ்வுற்று அதிலே அமிழ்ந்து போவதே அன்று முடிவாகக் கருதப்பட்டது. அம்முடிவு வாழ்வல்ல, முடிவுமல்ல. ஏனென்றால் அது நம் இறை இயல்நிலையே. தேக நிலையினின்று சென்று அடையக் கருதியதே அபக்குவ மயக்க நிலையே ஆம். ஆகவே அந்நிலைநின்றே தயானந்தமாய் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பதே ஓர் ஆன்மாவுக்கு அந்தமிலா ஆனந்தமாகும்.

தயவின் மூலம் புதிய நெறியாம் வள்ளல் சன்மார்க்கம் நன்கு உலகமெங்கும் தழைக்கும் என்பது உண்மை. பலநெறிகளில் உள்ளீடாய் மறைந்து இருக்கின்ற ஒன்றான உண்மையை வெளியாக்குகின்றது இத்தயவு விளக்கம். இதனால் முன்னோர் முடிந்த குறிக்கோளையும் அதற்கும் மேற்பட்ட எல்லோர்க்கும் பெருநலம் பயக்கும் பேரின்ப வாழ்வையும் இவ்வுலகுக்கு கொண்டு வருவது இத்தயா நெறிமுறை ஒன்றேயாகும்.