குறள் விளக்கம் - ‘மனம்’ என்பது ஐம்பொறி வாயில் காரியப்படுகின்ற ஐம்புலன் உணர்ச்சிக்கு மேற்பட்ட நல்லறிவு சம்பந்தமான பகுத்தறிவு உணர்ச்சியேயாம்.

குறள் விளக்கம் – மனம், உயிர்த் தன்மையாகிய உணர்வு. ஆதலால் இது இம்மனித சீவனில் வெளிப்பட்டபோதுதான் மன உணர்வாக விளங்குகின்றது. மற்ற பிறவிகளில் இச் சீவ சக்தியால் புலனுணர்ச்சிதான் வெளிப்படுகின்றது.

கு.வி – மனம், என்ற அருமைக் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தது, அருள் என்னும் நற்றாயாகும். இந்த அருஞ் சேயை வளர்க்க இச் சிறந்த தேகமாகிய நல்ல செவிலித்தாயை நமக்கு நமது அருளன்னை நல்கியுள்ளாள்.

கு.வி – பெருந்தயவுடைய நம் பதியே தன் இயல் உண்மைத் தன்மையை மறைத்துக் கொண்டு, நமது மனமாக உருவெடுத்துள்ளார் இன்று.

கு.வி – நாம் பெற்றுள்ள மனதினுடைய தன்மை இரட்டுற உள்ளது. ஒன்று, ஆவலினால் பொறிவாயில் புகுந்து புறத்தே உழல்வது; மற்றொன்று நிராசையுடன் கூடி அக நோக்கிச் செல்வது.

கு.வி- மனமானது நம் நெஞ்சினிடத்திருந்து ஐம்புலனுகர்ச்சி பெறுகின்றது. புற இச்சையால் உலக விடயங்களில் சதா சுழன்றலைந்து கொண்டு, மாயா இன்ப துன்பத்தில் அடித்துக் கொள்ளுகின்றது.

கு.வி – கடினத் தன்மையுள்ள மனம், மக்களுக்கு இரக்கமற்ற செயலால் துன்பத்தையே விளைத்து அல்லற் படுத்துவதால், அத் துன்பத்தை ஒழித்தற்காகவே மனம் திருந்த வேண்டும் என்று அதனைக் கடிந்து கூறி அடக்கினர் அறிவுடையோர்.

ஏட்டை = துன்பம்.

கு.வி – “யாதொன்று பற்றின் அது தான் வந்து முற்றும்” எனலால், மனதைத் திருவடி சிந்தனையில் பழக்கப் பழக்க சிந்தனை முற்றி, நினைத்த பொருள் தானாகவே மாறிவிடும்.

கு.வி- ஒளியிற் கலந்துள்ள ஐந்து நிறங்களும், பளிங்கியின் மீது பிரதிபலித்து அவ் வண்ணங்களாகக் காட்டினும், அந் நிறங்கள் பளிங்கியிற் பற்றுவனவல்ல.

கு.வி – மனத்தின் வழியாகத்தான் அருள் வாழ்வு வரவிருக்கின்றது. இழி நிலைச் சூழலை எல்லாம் சிதைத்து ஒழித்து, அழியா இன்ப நிலைக்கு ஏற்றி வைக்கவே, மனத்திற்கு இன்ப துன்பங்கள் எல்லாம் தந்து பக்குவப்படுத்திக் கொண்டே உள்ளது திருவருட் சக்தி.